Tunahan'ın doğum günü

Abimin küçük oğlu Tunahan'ın doğumunu burada yazdığım daha dün gibi. Ama 1 sene geçti ve biz arefe günü minik havucumuzun, tatlı tunişimizin doğum gününü kutladık.

Tunahan maşallah o kadar güzel bir bebek ki ve öyle sakin, uysal ki her görenin sevgilisi olur. Annesi alışverişe çıktığında tezgahtarların kendileri ile ilgilenmediklerinden yakınır, her gören Tunahanı alıp sevmeye başlar diğerlerini unutur çünkü :)) Akraba toplantılarından Tunahan kucaktan kucağa atlar.



Tunahan'ı Erdem'de çok seviyor. Abimlerle aynı binada oturduğumuz için Erdem'le birlikte sık sık Tunahan'ı sevmeye çıkarız. Erdem dışarı gitmek için mızırdarken veya birşeylere ağlarken sihirli cümle şudur: "Tunahan'a gidelim mi Erdem?" hemen gözler ışıldar ve "hee" der (evet yerine hee demek daha kolayına geliyor sanırım :P) Tunahan'ı biraz mıncıklar, öper, maviş gözlerini parmaklamaya çalışır (mavi gözler dikkatini çekiyor sanırım, parmak sokmaya çalışıyor). Eh arada pataklamaya çalıştığı da olur ama Allahtan çok değil. Bana biraz müsaade eder ben severim öperim oynarım Tunişle sonra artık yeter der gibi gelir kucağımdan indirir.

Tunahan'da çok dibine girmedikçe Erdem'i seviyor :). Görünce sevinir hemen "abi" der.



Doğum gününde de annesi Tunahan'ın lakabı havuç olduğu için (saçlar turuncu olunca) bir havuç şeklinde bir de tavşan şeklinde pasta yaptı. Abisiyle birlikte mumunu söndürdü. Biz de hem bol bol kendisini sevdik sonra da bol bol pastasını yedik. Allah her sene böyle güzel doğum günleri kutlamayı nasip etsin.